No i co z tą Polską, redaktorze?

[rastuh]

Niniejszy tekst dotyczy mojej wizji odnośnie stosunków transatlantyckich oraz ich wpływu na bezpieczeństwo starego kontynentu od momentu podpisania traktatu z Maastricht do czasów dzisiejszych w których głównym zagrożeniem bezpieczeństwa jest międzynarodowy terroryzm, którego eskalacje można obserwować od wydarzeń z USA z 11 września 2001 roku.

Decydujące znaczenie dla rozwoju stosunków transatlantyckich miało NATO , jednakże zagrożenia bezpieczeństwa nie są już tak jasno sformułowane jak w 1949 roku podczas podpisywania traktatu Północnoatlantyckiego, wtedy zagrożeniem bezpieczeństwa był Radziecki blok państw europy wschodniej oraz ewentualny atak ZSRR.


Stosunkowo można powiedzieć że zagrożenie atakiem wojsk konwencjonalnych zaczęło maleć od upadku ZSRR w grudniu 1991 roku. Upadek ZSRR pokrywał się niejako z podpisaniem traktatu z Maastricht którego jednym z założeń było stworzenie trzech filarów Unii Europejskiej, interesujący w kwestii stosunków transatlantyckich będzie drugi filar stanowiący o Wspólnej Polityce Zagranicznej i Bezpieczeństwa.


Filar ten odróżniał się od dwóch pozostałych tym że państwa członkowskie podejmują decyzję z jego zakresu jednomyślnie, czyli dostosowywania polityki krajowej do szczebla unijnego oraz wspólnie decydują oraz organizują wszelakie działania operacyjne pod auspicjami CFSP. W ramach traktatu z Maastricht ustalono że Unia Europejska będzie korzystać z zasobów militarnych i operacyjno strategicznych NATO.

Sytuacja geopolityczna w rejonie europejskich zmieniła się od roku 1992, Europa jest miejscem bezpiecznych w którym po raz pierwszy od 50 lat nie występują konflikty zbrojne. Ze względu na bezpieczeństwo, drugi filar istnieje tylko na papierze. Państwa Europejskie nie konsultują ze sobą własnych działań w zakresie bezpieczeństwa oraz operacji wojskowych, a jeśli już to rzadko dochodzi do porozumienia. Gdyby potencjalne zagrożenie z kierunku wschodniego było realne, byłyby wtedy szanse na wspólne tworzenie polityki bezpieczeństwa w Unii Europejskiej. Tyle że Rosja odrzuciła wizję walki konwencjonalnej już dawno temu, a rozpoczęła walkę energetyczną.
Ale również i NATO przestaje być organizacją w której państwa podejmują decyzję jednogłośnie, przypadki takie jak Afganistan, Irak czy chociażby światowy terroryzm stawiają wyzwania przed NATO.

Od roku 1992 do rozpoczęcia wojny z terroryzmem w 2001 roku, nie wydarzyło się nic co nie byłoby kwestią wewnętrzną bezpieczeństwa państwa członkowskiego Unii. Mam tu na myśli wydarzenia związane z Czerwonymi Brygadami we Włoszech, Irlandzką Armią Wyzwoleńczą w Irlandii czy innymi organizacjami terrorystycznymi wywołującymi zagrożenia bezpieczeństwa w krajach europejskich. Stosunki transatlantyckie nie mają wpływu na powyższe organizacje oraz szereg innych mniejszych.

Sytuacja ta zmienia się najpierw w 2001 roku, kiedy ogłoszona jest wojna z terroryzmem Prezydenta USA George W.Busha. W tym okresie wszystkie państwa członkowskie NATO popierają USA w sprawie wojny z terroryzmem, więc drugi filar faktycznie istnieje o czym świadczą deklarację państw europejskich w walce przeciw międzynarodowemu terroryzmowi. Jednakże kiedy nadchodzi czas faktycznego działania w Unii Europejskiej przestaję obowiązywać jednomyślność w sprawie wspólnej polityki zagranicznej. Pierwszym krokiem będzie wojna z Afganistanem w ramach zwalczania najgroźniejszej organizacji terrorystycznej czyli Al-kajdy. Większość państw Unii Europejskiej popiera operację w Afganistanie, a nawet państwa Europy Wschodniej które jeszcze oficjalnie nie są członkami Unii Europejskiej.

Tak więc drugi filar mógł zacząć obowiązywać, jednakże nie wykorzystano szansy, być może przyczyną tego był zbyt krótki okres wojny w Afganistanie. Na przełomie 2002 i 2003 roku rozpoczynają się akcje Stanów Zjednoczonych przeciwko reżimowi Saddama Husajna, początkowo występują naciski dyplomatyczne, sankcje, inspekcje i tutaj poparcie dla tego rodzaju nacisków w Unii Europejskiej znajduje jednomyślne poparcie, bo chodzi o deklaracje. Kiedy jednak znowu pojawia się kwestia działania, czyli wysłania własnych wojsk do Iraku następuje kryzys 2 filaru Unii Europejskiej.


Jedynym krajem starej Europy który wsparł wojska Amerykańskie została Wielka Brytania, która użyczyła aż 250 tysięcy żołnierzy podczas inwazji. Pozostałe kraje nie wysłały ani jednego żołnierza, nie pomogły logistyczne lub otwarcie krytykowały wojnę w Iraku. Podczas inwazji koalicję anty Iracką poparła również Polska, ale ta nie była jeszcze oficjalnie członkiem Unii Europejskiej bo stała się nim dopiero w maju 2004 roku. Mimo to państwa takie jak Niemcy czy Francja zaczynają krytykować Polskę za poparcie Amerykanów .

Jest to odpowiednie miejsce aby zadać pytanie, co stało się z drugim filarem z traktatu z Maastricht? Państwa Europejskie wspólnie poparły idee wojny z terroryzmem, ale nie samą wojnę, nastąpiły zgrzyty a wspólne wypracowanie polityki zagranicznej okazało się niewykonalne. Po skończonej wojnie w Iraku, kolejne państwa Europejskie wysłały swoich żołnierzy do Iraku w ramach misji stabilizacyjnych, ale znowu nie wszystkie, bo część głośno protestowała przed nie tylko stabilizacją ale samym sensem wojny w Iraku. W wyniku tego nastąpiło ochłodzenie stosunków Transatlantyckich niektórych państw europejskich, przede wszystkich tych nie popierających wojny w Iraku jak chociażby Niemcy.

Ale nastąpiło też ocieplenie tych stosunków z państwami które wojnę poparły, jak chociażby Polska której za poparcie obiecuję się udział w odbudowie Iraku oraz nawiązuje się współpracę militarną, jak chociażby sprzedaż samolotów F-16 wiązanej z bogatym offsetem, którego realizacja jest podstawą dla innego tekstu. Niestety ale upadek drugiego filaru, oznacza pogorszenie bezpieczeństwa Europejskiego. Przede wszystkim w krajach popierających wojnę, czyli Polska, Hiszpania i Wielka Brytania. O ile w Polsce nie ma jeszcze dowodów na pogorszenie bezpieczeństwa, nie można powiedzieć że akcja w Iraku zwiększyła nasze bezpieczeństwo. Polska nie jest celem ataków terrorystycznych, głównie ze względu na swoją słabość i silną pozycję Rosji .

Inaczej sprawa się ma silnych państw Europejskich czyli Hiszpanii i Wielkiej Brytanii. Hiszpania od lat boryka się z wewnętrznym problemem bezpieczeństwa czyli z organizacją terrorystyczną ETA. Jednakże w roku 11 marca 2004 roku w Hiszpanii dochodzi do największego ataku terrorystycznego w Europie, czyli do zamachu bombowego na pociągi w których zginęło aż 191 osób. O zoorganizowanie tych zamachów podejrzewana jest Al-Kajda, czyli organizacją której Hiszpania wypowiedziała wojnę razem z Ameryką, wysyłając swoich żołnierzy do Iraku, czyli naruszając drugi filar Unii Europejskiej. Zamachy zostały wręcz zrobione po to by wywrzeć presję na Hiszpanii by ta wycofała swe wojska z Iraku i jest zemstą za popieranie Amerykanów w tej wojnie. Wkrótce po tych zamachach bo już w miesiąc później Hiszpania wycofuje swoje wojska z Iraku, a było ich aż 1300 żołnierzy. Hiszpania więc wraca do punktu wyjścia jaki prezentowały wszystkie państwa w przede dniu wojny w Iraku. Drugie państwo czyli Wielka Brytania również boryka się z zagrożeniami bezpieczeństwa międzynarodowego wynikającego z zaangażowania się w wojnę z terroryzmem. Ale w odróżnieniu od Hiszpanii nie wycofuje swoich wojsk z Iraku. Z drugiej zaś strony, państwa otwarcie krytykujące wojnę w Iraku czyli Francja oraz Niemcy nie zanotowały żadnych zamachów terrorystycznych. Konkluzja wynikająca z tego jest taka, że niewykorzystanie drugiego filaru Unijnego doprowadziła do nierównomiernego podziału bezpieczeństwa w Europie.

Ma to swoje dobre i złe strony, dobra to taka że gdyby wspólnota Europejska podjęła stanowisko względem wojny w Iraku zbieżne ze stanowiskiem Niemczech, to Europa całościowo byłaby bezpieczna. Gdyby jednak Unia Europejska całościowo poparła wojnę w Iraku, to wzdłuż i wszerz istniałoby zagrożenie bezpieczeństwa w ramach Unii Europejskiej. Wspólnego stanowiska nie dało się wypracować, co jednoznacznie pokazało światu że drugi filar nie istnieje, albo istnieje tylko na papierze.

Kolejną kwestią która o tym świadczy będzie Amerykańska tarcza rakietowa. Jest to projekt Amerykański, który Amerykanie starają się wpisać w ramy NATO. Być może jest to ukłon w stronę Wspólnej Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony(CESDP) zawartego w Kolonii w dniach 3-4 czerwca 1999. CESDP zakłada wykorzystywanie środków NATO w celu zwiększenia bezpieczeństwa Europy. Jednakże w Unii Europejskiej pojawiają się wątpliwości, czy tarcza ma bronić Amerykę czy Europę?

Czy też rozmowy w sprawie tarczy są bilateralne czy może mają być prowadzone w ramach NATO, czego chcą Amerykanie. Wszystko jednak wskazuje na to że rozmowy są bilateralne, bo są tajne i prowadzone jedynie z Czechami oraz Polską. Próby wystosowania wspólnego stanowiska Unii Europejskiej względem tarczy antyrakietowej miały miejsce w Monachium w 2007 roku, która to konferencja zakończyła się fiaskiem w związku z krytycznym podejściem Prezydenta Rosji Putina.

Sama formuła tarczy antyrakietowej budzi mieszane reakcje w krajach członkowskich Unii Europejskiej. Jest to nie lada problem dla prezydencji niemieckiej w Unii Europejskiej, która chce zachować dobre stosunki z Rosją. Kanclerz Niemiec Merkel, udaje się więc do Moskwy gdzie ma powiedzieć że tarcza nie jest przeciw Rosji oraz jest ona częścią programu NATO. Zapewnienia Merkel jednak tracą na znaczeniu gdy rzecznik NATO ogłasza że kwestia tarczy antyrakietowej jest sprawą bilateralną między USA a państwami zainteresowanymi a nie sprawą NATO. Merkel więc zmienia swoje dotychczas łagodne stanowisko wobec tarczy na bardziej stonowane i krytyczne. W Unii znowu pojawia się podział i brak możliwości zawarcia wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Jednakże kwestia tarczy antyrakietowej jest jeszcze rozwojowa i wszystko może się wydarzyć na tym polu, stale trwają tajne negocjacje Czech oraz Polski z administracją Amerykańską.


Co również godzi w drugi filar, ponieważ sprawa tarczy winna być rozpatrywana względem globalnego bezpieczeństwa Unii Europejskiej i winno być przedstawione stanowisko całej Unii względem położenia tarczy Antyrakietowej. W przypadku misji w Afganistanie jesteśmy świadkami pogarszania się sytuacji wewnątrz NATO, jak też w przypadku Iraku. Wobec założeń misji Afgańskiej, NATO chciała oswobodzić działania amerykańskie w tym kraju, wysyłając siły stabilizacyjne z innych krajów, w tym europejskich. Jednakże państwa takie jak Turcja, Włochy, Niemcy oraz Hiszpania nie będą zwiększać ilości swoich wojsk lub też zmieniać ich położenia w Afganistanie na mniej korzystne .

Większość tych krajów tłumaczyło się obecnością swoich wojsk w wielu misjach pokojowych na całym świecie, jak chociażby w Libanie. Z drugiej zaś strony, Polska wysłała ponad tysiąc żołnierzy, więcej niż NATO oczekiwało mimo iż też jesteśmy obecni w Libanie. W ramach drugiego filaru państwa unijne winny wystosować wspólne stanowisko wobec misji w Afganistanie, wyznaczyć jakie państwa ile wojsk mają wysłać.

Takie działania nie nastąpiły, wręcz przeciwnie, część państw sprzeciwia się wezwaniom NATO a część je wypełnia. Jasnym staje się że stosunki transatlantyckie muszą ulec przeobrażeniu, być może trzeba by przebudować NATO, a już na pewno zrezygnować lub też na nowo próbować wprowadzić drugi filar Unii Europejskiej. Bo po co ma istnieć martwy zapis? Należy wprowadzić sprawny system tworzenia wspólnego stanowiska państw członkowskich. Według mnie powinna powstać instytucja oparta na demokratycznych zasadach w której ilość „mandatów” zależeć będzie od siły militarnej państwa. W instytucji tej wszelkie kwestie bezpieczeństwa wykraczającego poza podstawowe zapewnienia bezpieczeństwa wewnętrznego państwa, winny być omawiane i przegłosowywane w demokratycznych zasadach.

Przede wszystkim należy wypracować wspólna Europejską koncepcję strategiczną, opartą na analizie zagrożeń bezpieczeństwa globalnego a nie lokalnego. Jeżeli bowiem NATO przestaje być tylko gwarantem bezpieczeństwa państw członkowskich ale ma być gwarantem bezpieczeństwa globalnego, potrzebne są przede wszystkim polityczne chęci państw członkowskich. Konieczna jest przebudowa sił wojskowych NATO, które są proszone o wypełnianie wielu misji, nie ustalono do dzisiaj podziału prac w ramach NATO.

Wiadome jest że niektórzy członkowie NATO mają siły przystosowane do inwazji inni do stabilizacji czy odbudowy krajów. Obecnie szeroko pojęty świat zachodni ma dwa centra decyzyjne czyli Amerykę Północną oraz Europę, każde z nich decyduje o kwestiach bezpieczeństwa względem własnych sił oraz położenia. Dlatego też konieczne jest wprowadzenie drugiego filaru w życie, bez odgórnego nakazu jednogłośnego podejmowania decyzji zawsze będziemy mieć do czynienia z nierównomiernym poziomem bezpieczeństwa w Unii Europejskiej, co może przełożyć się na taki sam podział bezpieczeństwa na całym świecie. W czasach wojny z terroryzmem oraz czasach gdy NATO praktycznie wypełniło swoją funkcję a obecnie główne działania opierają się o obowiązki 5 artykułu, państwa członkowskie winny wypracować siły cywilno wojskowe.

Czyli jednostki, które będą potrafiły skutecznie przeciwdziałać terroryzmowi metodami akcji antyterrorystycznych czy inwazji militarnych, ale też potrzebne są jednostki cywilne, które zajmą się rozbudową infrastruktury krajowej w której rozwinął się terroryzm, tak ażeby więcej tam nie występował. Tego NATO nigdy nie potrafiło zrobić, czego najlepszym przykładem jest Afganistan i coraz większe obawy o wojnę domową w tym kraju, kiedy stacjonują tam wojska transatlantyckie. Ażeby stworzyć taki system, należy przede wszystkim zmienić „mentalność” krajów członkowskich NATO, do myślenia o tym że główną rolą NATO ma być tworzenie globalnego pokoju. Swoje główne zadania dotychczas pakt północnoatlantycki wykonuje dobrze, żadne państwo członkowskie nie toczy wojny na własnym terenie państwowym.

Tyle że misje NATO poza terenami państw członkowskich rzadko wypełniają swoje założenia i kończą się sukcesem. Podsumowując stosunki transatlantyckie w XXI wieku wpłynęły na negatywny podział wewnątrz Unii Europejskiej, wywołujący nierównomierny podział bezpieczeństwa. Jest to zdecydowanie wynikiem braku przestrzegania założeń traktatu z Maastricht odnoszącego się do drugiego filaru Unii Europejskiej.


pisane w wordzie wiec tutaj sie rozlazło trochę

[Miki]

Tego się nie da przeczytać, podziel to choć na akapity - please.

[rastuh]

nie wiem jak :/

[Miki]

Naciskasz przycisk "edytuj" w poście,który chcesz edytować. Tam gdzie ma być akapit umieszczasz kursor i naciskasz dwa razy enter i tak da capo al fine. Na zakończenie klikasz "zapisz" i gotowe.

[Zuchwała]

Jak to nie wiesz jak? Akapity oddzielasz przerwami. Jedna myśl opisana w kilku zdaniach to jest akapit.

[rastuh]

dobra nie umiem robic akapitow na forum przyznaje sie
jest tekst pisany mozna przeczytac

[Miki]

Dziękuję za edycję. Tekst w sumie dobry, choć można to było napisać jednym zdaniem.

"Europa nie będzie umierać za Gdańsk".

[Zuchwała]

Teraz tekst jest elegancki.

Europejczycy w ogóle za nikogo nie chcą umierać. To są serojady. Ich martwi jedynie to, jaki rodzaj sera kupić na kolację. I przywódcy europejscy wiedzieli od dawna, że mają takie rozciapciane społeczeństwa. Dlatego tak ścigali terrorystów, żeby ich nie wyłapać. A niech biją! – postanowili taktycy europejscy. Społeczeństwa Europy miały w ten sposób, pod wpływem zagrożenia obudzić się do życia. Społeczeństwa w których zbyt długo trwa pokój, degenerują się. W stosunku do nas, narodów walczących o niepodległość, gnębionych przez sowietów, Europejczycy byli ospali – takie ogłupiałe dobrobytem serojady po prostu. Myślę, że przywódcy europejscy bali się tego, że w zestawieniu z nami nacje Europy Zachodniej to ospałe przygłupy. Dlatego nie ścigali terrorystów rzetelnie, jedynie dla pozorów.

[Maryla]

[GoliDiltuntom]

Hey,

Have You seen new movie with angelina ?

[deargoThearia]

Ok so we hav a school proj and I would like 2 know where a : marine biologist, zoologist, and like the people who work in the woods with animals (u no what i mean like on Nat Geographic were u see people measuring birds wings and weighing animals). 10pts!! Thax!!
list of pows in pak, indian airforce

[Phogouhdoubre]

my boyfriend just told me that he has pancreatic cancer. i wanna know about it. and how u can get it. and how to make if go away.! plz this is almost thing that can ever haappen in my life.! i love him so much.! i tried looking it up but it doesnt help me understand plz help me.!
ashita, tenki ni naare - a finnish miyavi fansite

[lignundisse]

As a long term cyclist the best advice to give is get a bike store that you like and trust. I have bought all my bikes from the same guy they will tell you which is right for you. Also nothing like a test ride. Good luck and wear your helmet.
la parusía - russell - cap. 27

[Gnurlyik]

My virus protection was malfunctioning for a short time yesterday, and during that time I got a virus. I believe I've gotten rid of it, but I'm now experiencing another problem, which I suspect is some sort of malware that got onto my computer at the same time as the other virus. Whenever I try to do a search (mainly just searches pertaining to the problem at hand, although some normal searches as well), any link that comes up redirects me to a site to buy things or page of fake search engine results. I'm not sure what's going on and I can't find out because whatever has installed itself on my computer or in my browser is hijacking my search results. I'm sure there's an answer out there, but I can't find it because I can't do a proper search. Any tips you can give me for how to eliminate this problem would be greatly appreciated. I use Firefox and XP Professional. Also, I have been receiving a lot of notifications from Nortons that an IP address in Luxembourg (212.117.174.176) is trying to attack my computer. I'm not sure if this has something to do with it or not. Thanks. improve concentration overcome shyness parenting tips the power of your subconscious mind daily motivation stress reduction how to stop procrastinating

[Caulgegaill]

3. In economics, all goods and services available to consumers are provided by which of the following?
(Points: 2)
Producers

Economists

The government

Nature



4. In economics, workers are both producers and which of the following?
(Points: 2)
Consumers

Citizens

Distributors

Economists

i think both of the answers are A, but im not very sure
the crisis of the modern world, the new world order and kali yuga